Açık Mod
Koyu Mod
Sistem Modu
Dün kapı diplerinde gezerdi sessizce,
Bugün hikmet dağıtır yükseklerden herkese..
İki kelamı yan yana koyamazken vaktiyle,
Şimdi başkasının sözünü taşır kendi fikri diye…
Emanet cümlelerle kurmuş sahte tahtını,
Kendi yazmış sanıyor başkasının bahtını…
Rüzgar hangi yönden eserse oraya dönen yel gibi,
Kendini dev zannetse de gölgesi kadar değil kimi…
Hakikat nöbetine çıkar gecenin bir vakti,
İz bıraktığı yollar anlatsa bambaşka hakikati…
Adalet der durur da eğridir terazisi,
Kendine bal akıtır, başkasına acısı…
Demokrasi nutkuyla doldurur da her yanı,
Kendinden olmayana daraltıverir meydanı…
Sanır ki herkes kördür, sanır ki herkes sağır,
Oysa boş tenekenin sesidir çıkan ağır…
Ayna görse küser, suretini tanımaz,
Kendi kusurunu yükler başkasına da, utanmaz…
Ne çok bilir görünür, ne az bilir aslında,
Gürültüsü büyüktür, özü yoktur altında…
Ahlak diye haykırır her köşe başında,
İzi bile kızarır aynanın karşısında…
Vicdan diye bağırır her fırsatta cihana,
Bir dönüp de bakamaz bıraktığı nişana…
Emanet fikirlerle kurmuş yüksek kürsüyü,
Kendi sesi sanıyor yankılanan türküyü…
Rağbet gördüğün kalabalığı marifet sanma sakın,
Cahilin cahile hayranlığıdır duyduğun alkışın…
Sanırsın ki alkış sesi hakikatin ölçüsü,
Oysa zaman gösterir herkese gerçek yüzü…