Siyasette Sadakat mi, Savrulma mı?

Aydın siyasetinde son günlerde yankı uyandıran bir çıkış var. Mehmet Aslan, yaptığı açıklamayla hem Kemal Kılıçdaroğlu’na sert sözler yöneltti hem de Özgür Özel’e açık bir bağlılık ilan etti. Hatta işi bir adım ileri taşıyıp, “Yeni parti kurulursa orada saf tutarım” diyebildi.
Şimdi burada durup sormak gerekiyor:
Bu sözler bir siyasi duruş mudur, yoksa bir savrulmanın açık ilanı mı?
Cumhuriyet Halk Partisi dediğiniz yapı, sıradan bir siyasi organizasyon değildir. Köklü bir tarih, ağır bir siyasi miras ve kolay taşınmayacak bir sorumluluk içerir. “Baba ocağı” söylemiyle büyütülen bir partide, bir gün “bizi attılar” deyip ertesi gün “yeni parti olursa oradayım” demek, en hafif tabirle çelişkidir.
Kemal Kılıçdaroğlu’na yöneltilen eleştiriler elbette yapılabilir. Siyaset eleştirisiz olmaz. Ancak eleştirinin de bir ağırlığı, bir omurgası olmalı. Bugün eleştirdiğin yapının yarın alternatifini kurmaya hazır beklemek, ideolojik bir duruştan çok kişisel pozisyon arayışı gibi görünür.
Daha da önemlisi, “örgütümle birlikte giderim” ifadesidir.
Siyasette örgüt, bir kişinin arkasından sürüklenecek bir kalabalık değildir. Örgüt dediğiniz şey, kendi iradesi, kendi kimliği olan bir yapıdır. Kimsenin “ben götürürüm” diyebileceği bir mülk değildir.
Özgür Özel’e destek vermek ayrı bir şeydir, partinin geleceğini başka bir zemine taşımaya hazır olmak ayrı bir şey. Bu iki çizgi arasındaki fark, siyasetin en kritik ayrım noktalarından biridir. Birinde sadakat vardır, diğerinde ise belirsizlik.
Açık konuşalım:
Eğer bir siyasetçi bulunduğu partide mücadele alanı kalmadığını düşünüyorsa, bunun yolu tehditkâr ihtimaller üretmek değil, net bir tavır koymaktır. “Olursa giderim” demek, ne kalmaya ne de gitmeye cesaret edememektir.
Aydın gibi siyasi hafızası güçlü bir şehirde bu tür çıkışlar karşılıksız kalmaz. Seçmen de teşkilat da bu sözlerin altını dolduracak bir duruş bekler.
Siyaset, günü kurtarma sanatı değildir.
Siyaset, zor zamanda nerede durduğunu gösterebilme işidir.
Bugün söylenen sözler, yarının aynasıdır.
Ve o aynada görünen şey, ne yazık ki bir kararlılık değil; ciddi bir yön arayışıdır.